Het vertrek vanuit Zaventem verliep vlotter dan verwacht. Het enige lastige was de rit naar daar. 7u ’s morgens en al file. Eigenlijk zijn wij mensen gek dit elke dag te doen. Het inchecken verliep uiterst vlot. Geen rij, niet wachten. Bagage op de band, enkele vragen aan de hostess en knal de douane door.
De Taxfree zone is ongelooflijk saai als geen geld hebt om te besteden en niet van shoppen houdt. Gelukkig zat mijn terminal vol Paki’s en Indiërs die niets beters te doen hadden dan chocolade en alcohol kopen. Een gek zicht en interessant genoeg om me nog enkele uren bezig te houden. De gate voor vertrek werd ongeveer 4 keer gewijzigd en mijn vliegtuig naar Londen werd 3 keer af en aan met al dan niet vertraging aangekondigd. Niet goed voor de zenuwen. En die waren al niet goed. Uiteindelijk zijn we na veel nagelbijten met een halfuur vertraging vertrokken. De vlucht naar Londen was niet echt de moeite. Klein vliegtuig en tegen dat je goed en wel vertrokken bent, ben je al aan het landen. Vliegtuig afstappen, busje naar andere terminal nemen dat zeker 20 minuten onderweg was, terug de douane door (waar ik mijn 3€ cola die ik in Brussel kocht moest afgeven – beginnersfoutje ;) en wederom wachten. Wel in een mooie hal en met zicht op onze Boeing 73(4/5?)7 die mij naar het verre Melbourne zou vliegen. Zo’n Boeing is fucking huge. Gigantisch veel plaatsen en gigantisch veel personeel aan boord. De vlucht was lang en vooral lang stilzitten. Iedereen weet dat ik daar geen held in ben maar gelukkig was er voldoende onboard entertainement (Salt, Iception, Despicable Me, …) Het eten was telkens weer een marteling van jewelste. Ze begonnen vooraan uit te delen. Ik zit vanachter, dus telkens kei lang wachten met de geur die zich tegen wil en dank een weg door je neusgaten boort. Om dan telkens weer ietwat teleurgesteld te zijn bij ontvangst. Niet zo slecht als verwacht, maar ik heb al beter en meer gegeten.
Na een vlucht zonder slapen van 12 uur kwam ik aan in het exotische HongKong. Ook daar jammer genoeg niets van het land gezien. Wat taxfree shops met Belgische chocolade en wederom veel douane en wachten. Dan nog is 8 uur tot in Melbourne. Gelukkig heb ik die op het eten na volledig al slapen doorgebracht. Dus ik was er bakken sneller dan verwacht J
Bij het uitstappen wederom 4 lagen douane door en wat snuffelende honden, maar die stempel staat nu wel mooi te pronken op mijn paspoort. Nice. De bagage liet nogal lang op zich wachten en als ik zag wat sommige mensen voor 4 weken verblijf mee hadden, leek ik nogal licht gepakt voor mijn 5 maanden verblijf. Maar beter zo dan (jawel nog maar eens) de douane doormoeten terwijl je angstvallig een kar met 4 valiezen probeert te manoeuvreren. Eens buiten stond Paul me op te wachten zoals afgesproken. Spullen de auto in en een half uurtje rijden tot de bestemming. Melbourne is redelijk gigantisch en enorm vierkant. Maar van wat ik er voorlopig van gezien heb, valt het goed mee. Ik ben benieuwd de stad te verkennen. Paul woont aan de Zuidkant van stad in de Suburbs. Nogal mistroostige houten huisjes en appartementen in een vierkant stratenplan. Niet meteen mijn stijl, maar ge kunt niet alles hebben.
Het huis is niet echt groot en bestaat voor 80 procent uit studio. De living is controle kamer. De keuken deel boot en ook een deel van mijn kamer/appartementje is opname ruimte. Geen grand chique. Maar een guerillastyle opnamestudio, zoals verwacht en zoals ik ze like (tot nu toe toch). Na een eerste nacht in het raceauto-bed van Paul’s zoon en een korte maar vrij degelijke nachtrust. Ben ik klaar om de nabije omgeving te verkennen. Breakfast on the road en zien waar de ‘shoppingstrip’ is. Daarna mijn kamer/studio/appartementje leegmaken, installeren en spullen verhuizen. Foto’s volgen natuurlijk nog en btw. Het weer is momenteel vrij Belgisch wisselvallig maar wel aangenaam warm J
Geen opmerkingen:
Een reactie posten