Iedereen die mij een beetje kent weet dat ik niet thuishoor op een plek waar het lange tijd meer dan 25 graden is. De voorbije week is het hier zowat het slechtste weer in jaren geweest. Het regende de hele dag 24 op 24 gedurende 5 dagen. Nu is er een nieuwe wind gaan waaien en is het hier al enkele dagen bloedheet. Ik zit hier in mijn kamer om half 8 's avonds met airco aan en windwaaier op mijn bol en nog zweet ik me te pletter. Om nog maar te zwijgen over de koppijn die de zon hoe dan ook bij mij voorbrengt. Bovendien ben ik vandaag gestart met het helse karwei: de container leeghalen. Gewapend met handschoenen en een stofmasker de grote pakken rotswol en opgestapelde tv's versleuren. Geen pretje bij woestijn-temperaturen.
Ik ben wel blij dat we er maandag met frisse moed en hopelijk iets frissere temperaturen terug aan zullen beginnen. Ik ben het wachten en niets doen wat beu. Op mijn drie weken vakantie heb ik eigenlijk niets bijzonders gedaan op toeristisch of sociaal vlak. Velen onder jullie zullen dit totaal niet snappen, maar zonder auto, zonder geld (ik werd drie weken niet betaald) en zonder veel sociale contacten zijn de mogelijkheden hier nogal beperkt. Bovenden had ik ook niet echt de moed om er aan te beginnen om een of andere reden. Misschien omdat alleen ook maar alleen is … Ach ik heb nog enkele maanden om mijn schade in te halen. Of ook niet natuurlijk. Goede nieuws is wel dat ik me volledig op mijn ambt gestort heb. Redelijk wat nieuwe dingen gemaakt en ideeën uitgewerkt voor Tex Taiwan en enkele mixen die ik vroeger ooit voor anderen gemaakt heb hernomen. Beide heel leerrijk. Bovendien ook als een gek liggen nadenken over mijn toekomstige studio, wat er allemaal in moet en hoe ik er financieel aan uit ga proberen geraken. Geen gemakkelijke opgave, maar bijzonder leerrijk. En dat is tenslotte nog steeds waarom ik hier ben. Al moet ik toegeven dat ik momenteel toch een pinkje zou geven om vanavond wat pinten te gaan drinken met de usual gang. Ik mis de contacten en de verhalen. Al heb ik die laatste ongetwijfeld al honderden keren gehoord …
De container leeghalen verliep eigenlijk vlotter dan gepland. Gelukkig had ik een helpende hand in Eden. Die het, net als mij, dik tegen zijn goesting kwam doen :). Hoewel we er niet alles uitgekregen hebben wegens geen plaats meer om het ergens anders te leggen, is hij voor het grootste deel leeg. De rest zullen we er uit moeten halen wanneer we hem gaan gebruiken. Over de sound van het ding heb ik wel erg mijn twijfels. Het is allemaal nogal metalig, geeft geen 'grote' indruk en zit vol flutter-echo's. Maar Paul is de baas en de man met de visie. Wie ben ik om hem tegen te spreken! Ik zal het maandag wel horen vermoed ik :) Hieronder nog enkele foto's van deze kleine opruim-dag. Al moet ik bekennen dat die van de chiro vroeger leuker waren (hoewel ik dan altijd mijn verjaardag moest vieren of op Werchter zat ;))
Ik heb Paul gisteren al even gesproken en hij wist me te vertellen dat de SSL tafel die het centrale stuk zal worden van de nieuwe studio eindelijk in Melbourne is. Hij wordt momenteel bijgehouden door het transportbedrijf totdat het gebouw hier af is. Ik weet niet of ik dit al gezegd heb, maar de nieuwe studio zal gebouwd worden door 6 shipping-containers aan elkaar te lassen en sommige wanden uit te zagen. Vanbinnen volledig isoleren en akoestisch in orde te brengen. Een bizar project en we wachten voorlopig nog op nieuws van de architect die op vakantie is. Maar alles zou redelijk snel moeten beginnen …
Geen opmerkingen:
Een reactie posten